RODODENDRONS

Tijdens de overgang van de Franse(formele)- naar de Engelse landschapsstijl, begin 19e eeuw, brak er een glorietijd aan voor de rododendrons op landgoed Te Werve. Ze zijn onderdeel van wat men toen “Engels hout” noemde. Een oude benaming voor prachtige inheemse en nog meer uitheemse bomen en heesters, die in een compositie zijn toegepast in de landschapsstijl. Die naam slaat dus zowel op de manier van aanleggen als op het assortiment. In die tijd waren wintergroene perken een geliefd thema. Een groep groenblijvende heesters, rond een splitsing, zorgt voor een verrassingseffect, je ziet niet waar het pad heen loopt.  

Zo werden o.a. rododendrons als sierstruik voor landgoederen naar Nederland gehaald. Rond 1680 brachten handelsschepen de eerste zaden al mee uit Azië. Sommige soorten hebben zich goed aangepast en komen hier, inmiddels verwilderd voor.

Rododendrons hebben van nature een ronde vorm, zijn wintergroen en bloeien uitbundig.

Na de bloei breken een aantal vrijwilligers voorzichtig de uitgebloeide bloemen uit de rododendrons. Zij ervaren dat vaak als een rustgevend werkje….nou ja, zeg maar rustig “werk”…gezien de hoeveelheid rododendrons op Te Werve. Vrijwilliger Pauline kwam met het idee; “dan bloeien ze beter volgend seizoen”.

Het “koppen” van de rododendrons voorkomt dat de plant energie steekt in het maken van zaad. De energie die anders naar de zaadpeulen gaat wordt nu gebruikt voor de ontwikkeling van sterke nieuwe bloemknoppen voor het volgende bloeiseizoen.

IG 14-8-2026, foto’s GI

bron: “Doen in historisch groen ”Deyke van Donkelaar, AI, Wikipedia